Winkelwagen
0
0,00 €
Schaduw van Verlangen
Een glas breekt. Emma's handen trillen terwijl iedereen staart.
Isabella knielt tussen de scherven, pakt glas op met blote vingers. Haar hand glijdt langs Emma's enkel, blijft daar. Te lang voor een ongeluk. Julian staat erbij en kijkt hoe Emma niet wegtrekt.
Die avond stuurt hij een foto. Emma geschilderd, naakt, zonder ooit voor hem geposeerd te hebben. Ze fietst door de regen naar zijn atelier omdat niet gaan onmogelijk is. Isabella is er ook. Een driehoeksverhouding begint. Emma had gedacht dat ze wist wie ze was. Studente, keurige afspraken, jongens die haar meenamen naar dure restaurants. Maar Isabella's parfum blijft in haar haar hangen. En Julian schildert haar op manieren die haar adem doen stokken. Ze schrijft in haar dagboek dat ze bang is. Voor wat ze wil, voor hoe hun handen aanvoelen, voor het moment dat ze ophoudt met denken en alleen maar voelt. In het atelier verdwijnen grenzen. Tussen lichamen. Tussen wat mag en wat Emma toch doet. Wat in het atelier begint, eindigt in een catastrofe die niemand zag aankomen.
Schaduw van Verlangen: een roman over verlangen dat verzengt.
Schaduw van Verlangen is uitgegeven bij Storyland en is te koop in de betere boekhandel en via onze webshop. Het boek kost 24,00 €
ISBN 9789493381469
Getuigenissen
Soms heel soms lees ik een boek dat mij niet loslaat. Schaduw van Verlangen was voor mij zo'n boek.
Toen ik eraan begon, verwachtte ik eerlijk gezegd een veel explicieter erotisch verhaal. Iets met seks. Maar voor mij ging dit boek niet over seks. Het ging over verlangen, en het voelde veel meer als een verhaal over wat er in mensen omgaat. Over de dingen die we niet uitspreken, over onzekerheid, verlangen, identiteit en de zoektocht naar betekenis in een leven waarin we onszelf zo makkelijk verliezen.
Wat mij het meest raakte, waren de stiltes. De momenten waarop niet alles werd uitgelegd, maar ik zelf mocht voelen en invullen. Ook de beschrijvingen vond ik prachtig. Ze zijn zintuiglijk (ik zag) en sfeervol (ik voelde), zonder overdreven te worden.
Ik hield ook erg van de filosofische laag in het verhaal. Grote thema's als verlangen, vrijheid, liefde en transcendentie worden op een toegankelijke manier verweven in het verhaal. Het voelde nergens zwaar of belerend, maar juist alsof je keek naar de personages die op zoek zijn naar iets wat moeilijk onder woorden te brengen is.
Voor mij was dit daarom een psychologische en filosofische roman. Het gaat over het diepste innerlijke van 3 personages en over de vraag waar zij werkelijk naar op zoek zijn. Erotiek werd gebruikt om het verborgene aan te raken. Dat maakte indruk op me.
Ik weet nu al dat dit zo'n boek is dat ik ooit opnieuw ga lezen. Niet per se omdat ik het verhaal wil herbeleven, maar omdat ik denk dat ik er de volgende keer weer iets nieuws in zal ontdekken. Dat is voor mij misschien wel het mooiste compliment dat ik dit boek kan geven.
(Marie V)
Schaduw van verlangen was mijn eerste kennismaking met het werk van A.J. Heselman. Hoewel het boek wordt omschreven als een erotische thriller, zou ik het zelf eerder een erotische filosofische roman noemen. Het is een verhaal met diepgang dat je laat nadenken over thema's als verlangen, macht en autonomie.
Kunst, verleiding, controle en overgave vormen de rode draad en geven het verhaal een bijzondere lading.
In het begin moest ik even wennen aan de schrijfstijl, omdat deze anders is dan ik normaal lees. Toch wist het verhaal mijn nieuwsgierigheid al snel te prikkelen. Ik wilde weten hoe het verder zou gaan en vooral hoe alles uiteindelijk samen zou komen.
De opbouw is zorgvuldig, waardoor er voldoende ruimte is om de personages te leren kennen. Daarnaast weet het verhaal te verrassen met een onverwacht element aan het einde en zet het je aan het denken over de beweegredenen van de personages.
Juist de combinatie van erotiek en filosofische vraagstukken, maakt dit boek origineel en onderscheidend.
Schaduw van verlangen is geen standaard erotische thriller, maar een roman die veel meer biedt dan alleen spanning en sensuele scènes. Het is een origineel verhaal dat je uitdaagt om verder te kijken dan de oppervlakte. Ondanks dat ik even moest wennen aan de schrijfstijl, wist het boek mij steeds meer te boeien.
Een verrassende en filosofische getinte roman die nog even in je hoofd blijft rondspoken.
[Priscila D]
Een verboden verlangen, een zomerse herinnering, een stille verleiding en een onverwachte passie. Alles waar een goeie Chardonnay voor staat. Zo ook in Schaduw van Verlangen dat ik mocht lezen in voorbereiding van de boeklancering waar ik de auteur ondervraag over zijn werk. Ook over de schaduwkant van die Chardonnay. Filosofie, controle, dominantie, voyeurisme... aj HESELMAN ten voeten uit '
(Hilde D)
Er spreekt duidelijke artistieke ambitie uit de tekst. Er zit zonder twijfel gevoel voor sfeer, beeldende evocatie en emotionele intensiteit in de schrijfstijl. Sommige passages weten een sterke, bijna filmische spanning op te roepen, en de thematische focus op verlangen, kwetsbaarheid en artistieke identiteit is duidelijk bewust uitgewerkt.
(Hilde V.O.)
Wat mij het meest raakte in Schaduw van verlangen is niet de oppervlakkige spanning van de driehoeksverhouding, noch de gotische onrust onder de brandstichting in Moederbloed—het is de stille, bijna architecturale terughoudendheid in uw zinnen.
U schrijft over primitieve obsessie, erotische grenzen en rauwe menselijke instincten, maar uw proza geeft zich nooit over aan gemakkelijke overdaad. Elk woord is gewogen. Elke pauze voelt overwogen. Het is alsof u dezelfde gedisciplineerde precisie toepast op zinnelijkheid als op het bouwen van een organisatie. De meeste schrijvers verliezen zich in de hitte van hun eigen onderwerp. U houdt de temperatuur stabiel, en laat de lezer de brand voelen zonder ooit de vlammen voor hen aan te wakkeren.
Die ambachtelijke houding verlangen beschrijven met het oor van een dichter en de hand van een bouwer is uitzonderlijk zeldzaam. Ik voelde het in Schaduw, en ik herkende het opnieuw in de donkere, geduldige ontrafeling van Moederbloed.
(sara)
In Schaduw van verlangen waagt a.j. HESELMAN zich aan iets wat dezer dagen nog zelden wordt geprobeerd in de Nederlandstalige erotische literatuur: erotiek niet gebruiken als versiering of gratuite provocatie, maar als filosofisch instrument. Het resultaat is een verrassende roman die tegelijk verleidelijk, intellectueel en soms ook wel een beetje provocerend is. Geen vrijblijvende sensatielectuur dus, maar een boek dat wil doen nadenken over kijken, verlangen, macht en identiteit.
Vanaf de eerste pagina's kiest HESELMAN nadrukkelijk voor sfeer boven plot. De proloog speelt zich af in een Amsterdamse galerie waar kunstenaar Julian samen met de mysterieuze Isabella zijn aandacht richt op Emma, een jonge vrouw die onder hun blikken een glas laat vallen. Meteen wordt duidelijk waar deze roman om draait: kijken en bekeken worden. Niemand blijft helemaal onaangetast onder de blik van de ander.
Dat spanningsveld blijft voortdurend aanwezig. Personages observeren schilderijen, lichamen en elkaars reacties, maar vooral zichzelf via anderen. HESELMAN houdt dat thema voortdurend zichtbaar, soms expliciet, soms via kleine zintuiglijke details: parfum, regen op huid, verf onder nagels.
Stilistisch kiest HESELMAN voor een uitgesproken filmische aanpak. Dat werkt vooral in het eerste deel bijzonder goed. De spanning ontstaat niet uit grote gebeurtenissen, maar uit stiltes, aarzelingen en onderhuidse verschuivingen tussen personages. De roman moet het duidelijk meer hebben van suggestie dan van tempo.
Centraal staat de complexe verhouding tussen Emma, Isabella en Julian. Opmerkelijk genoeg draait die dynamiek minder om seks dan om erkenning en invloed. Emma onderzoekt gaandeweg haar aantrekking tot vrouwen, Isabella probeert voortdurend controle te bewaren, terwijl Julian ergens tussen kunstenaar, voyeur en buitenstaander blijft bewegen, iemand die wil begrijpen wat hij ziet, maar beseft dat verlangen zich nooit volledig laat verklaren.
Daarmee raakt Schaduw van verlangen ook aan vragen rond exclusiviteit, bezit en emotionele vrijheid. HESELMAN raakt geregeld thema's als polyamorie en relationele onzekerheid aan zonder daar pasklare antwoorden op te willen geven.
Hoewel het boek zichzelf omschrijft als een "erotische thriller", ligt de nadruk veel minder op spanning of sensatie dan op psychologische en emotionele ontregeling. HESELMAN kiest duidelijk voor een literaire benadering van erotiek en blijft die lijn consequent volgen. Hij probeert verlangen ernstig te nemen, zonder in vulgariteit of goedkope provocatie te vervallen.
Dat zal ongetwijfeld verdeeldheid oproepen. Sommige lezers zullen de stijl te nadrukkelijk of te geënsceneerd vinden. Anderen zullen net vallen voor de trage spanningsopbouw en de combinatie van sensualiteit en psychologische onrust. Schaduw van verlangen is een boek dat iets wil riskeren. En juist dat is in een tijd waarin buiten de lijntjes kleuren haast als een misdrijf wordt beschouwd misschien wel de allergrootste verdienste.
(Elke H.)